Soms ben ik het sporten en mijn Personal Trainer even zat

door | 1 juni 2019 | Fitness, Personal trainer

Welkom!

De laatste tijd was het best wel druk. Gelukkig ben ik geslaagd voor de opleiding tot Beweegconsulent. Mijn diploma wordt opgestuurd. Het is nog even wachten daarop. Het was/is druk op werk, mijn opleiding, sporten, privé ect. Ik ben te lang doorgegaan waardoor mijn lichaam moe is en rust wil. Daardoor beland ik in een fase dat ik het sporten en ook mijn personal trainer even zat ben.

Maandagavond is het sporten voor mij. Op werk had ik een training die twee dagen duurde. Het was heel leuk en intensief. Ik was al moe en daardoor was de training op werk net te veel. Toch na het werk door naar de sportschool. Eenmaal aangekomen vroeg ik mij af wat ik daar deed. Mijn lichaam wilde rust en dat neem ik niet als ik ga sporten. Ik had de hoop dat niemand op de sportschool iets tegen mij zou zeggen of vragen. Gewoon ‘hoi en doei’ was meer dan zat. Dat ging best goed. Tot bij een krachtoefening mijn armen wilde meewerken. Maar goed, mijn personal trainer was aan het werk en ging mij helpen. Althans dat was zijn insteek en niet de mijne. Het enige wat ik dacht was: “Mark, rot op!”. Volgens mij zei ik alleen iets van dat ik de stang los wilde laten. Ik moest nog een paar herhalingen. Ik had geen zin in een blij ei die naast mij stond terwijl ik zelf op dat moment niet blij was. Ik weet dat hij het goed bedoelde, maar op dat moment voelde dat niet zo voor mij.

Dinsdag had ik op werk de tweede dag van de training. Ik had die nacht slecht geslapen. Om 22.00 uur ging ik naar bed. Ik viel als een blok in slaap en rond 00.30u was ik klaar wakker. Wat gek is als je heel erg moe bent. Dus dinsdag was ik gesloopt voor de dag begon. Sporten zat er helemaal niet in, dat was wel duidelijk. Dat trok ik echt niet. Ik ben gapend de dag door gekomen. Een extra rustdag kan zeker geen kwaad. Heerlijk drie dagen vooral rust nemen. Op donderdag, Hemelvaartsdag, heb ik heel veel geslapen. Ik heb die dag meer geslapen dan dat ik wakker was. Ook heb ik overwogen om de personal training van vrijdag af te zeggen. Dat heb ik niet gedaan. Daar was ik vast te moe voor. Tegelijkertijd wil ik ook voorkomen dat ik in een sportdip terecht komen. Hoofd en hart lagen deze dagen echt niet op dezelfde lijn.

Vrijdag mijn wekker gezet voor de personal training. Ik was voor mijn gevoel eigenlijk nog te moe. Tijdens de personal training hadden vooral mijn armen het zwaar. En mentaal sloot ik ook lekker aan op mijn frustraties. Op sommige momenten was ik echt wel klaar met de training. Het uur duurde sinds lange tijd heel lang. Zo zijn er twee moment geweest dat ik Mark zat was. Ik besef heel goed dat het niets met hem te maken heeft. Het ene moment dacht ik: “Mark houd je mond” en op een ander moment: “Mark, nog één keer dat woord en ik doe je wat!”. Geen idee wat ik hem aan wilde doen. Kietelen of zo… Op het moment dat ik het laatste dacht was de oefening voorbij, gelukkig!!! Ik was vooral blij dat Mark op die momenten niet heeft gevraagd wat er door mijn hoofd ging. Na de training kwam het besef dat het trainen zelf toch wel beter ging dan ik dacht. Het zat vooral in mijn hoofd. Op mijn armen na, die hadden het echt zwaar. En lieten dat de rest van de dag goed merken door af en toe steken te geven. Dat is gelukkig weer weg.

Ondanks dat ik deze week drie keer sport in plaats van vier keer voelt het ergens als een week niet sporten.Door de vermoeidheid was ik even klaar met alles wat met sporten te maken had. Vanmorgen was ik het na 50 minuten cardio helemaal zat. Ik ben toen ook gestopt, want mezelf dwingen om nog 10 minuten door te gaan lukte niet. De rest van de dag (en ook morgen) kunnen wij genieten van het weer. Sinds deze ochtend merk ik dat ik meer energie krijg en de vermoeidheid eindelijk minder wordt. Ik ga er vanuit dat deze lijn doorzet. Hopelijk kan ik maandag met minder frustraties sporten! Zou erg fijn zijn.

Liefs,
Sandra

Follow by Email
Facebook
Google+
Twitter
Instagram

Volg mij op Facebook

Volg mij op Instagram