Selecteer een pagina

Welkom!

In mijn weekje vrij had ik genoeg tijd en energie om te sporten. Ik merk dat mijn energie na een werkdag lager is. Tegelijkertijd besef ik ook dat sporten energie geeft. Het zorgt ervoor dat ik mijn hoofd leeg kan maken. Dus vooral voordelen. Maar na een werkdag is het soms moeilijk om te gaan. Ik ben dan moe, hoofd zit vol en ik wil het liefste niets meer doen. Dat is niet goed.

Sportschema:
Sporten in een vast schema werkte voor mij en hopelijk werkt het weer. In mijn agenda zet ik vast wanneer ik wat ga doen. Door het in mijn agenda te zetten wordt het: ‘Afspraak is afspraak’ en ‘belofte maakt schuld’. Mijn schema gaat er als volgt uitzien.
Maandag = Fitness
Dinsdag = Rustdag
Woensdag = Zwemmen
Donderdag = Rustdag
Vrijdag = Personal Training
Zaterdag = Rustdag
Zondag = Zwemmen
Als ik er naar kijk vraag ik mezelf af hoe ik dit vol ga houden. Dat slaat nergens op, want het grootste deel (3x per week sporten) doe ik al. Als ik er zo naar kijk dan lijkt het heel veel.

Vrijdag 24 februari was het tijd voor de Personal Training. Sinds kort is het ‘slaan met de touwen’ (battle ropes) een vast onderdeel. De touwen vind ik het leukste om te doen. Waar ik het meeste tegenop zie zijn de squats in het squat rek. Geen idee of het echt zo heet. Het enig wat ik weet is dat het niets vind. Ik krijg altijd een benauwd gevoel in dat ding. Door een trucje van de trainer heb ik er minder last van. Dit wil niet zeggen dat ik het leuk vind om te doen. Ik vind er nog steeds geen zak aan. Alles went…

Instagram
Via Instagram heb ik een paar actieve volgers. Ik volg hen ook. Het is heel leuk om te merken dat je met sommige een soort band opbouwt. Hierdoor helpen we elkaar. Zo is er Anja_ismakingprogress. Zij is recent begonnen met sporten. Dat is heel knap voor iemand die heel erg tegen sporten op ziet. Zij heeft mij in het weekend geholpen met wandelen. Ik had totaal geen zin, maar door haar motiverende woorden ben ik wel gaan wandelen.

Gezonde_levenstijl reageerde bij mij dat ik vandaag zeker 50 baantjes kon zwemmen. Toen ik dat las dacht ik alleen maar: “Zij is gek, dat kan ik nooit!”. Het bleef in mijn hoofd zitten. Vandaag in het zwembad was ik er nog niet van overtuigd dat ik het vol zou houden. Na zo’n 30 minuten heb ik het wel gezien met zwemmen. Ik zat toen rond de 28 banen. Haar berichtje bleef in mijn hoofd rondspoken. Hoe het gelukt is weet ik niet, maar ik heb vandaag 50 baantjes gezwommen. Oke, daarna was ik gesloopt. De 5 minuten naar huis lopen leek een eeuwigheid te duren. Het is gelukt om 50 banen te zwemmen in iets minder dan een uur. Volgende keer ga ik weer voor de 30 minuten zwemmen.

Groetjes,
Sandra