Selecteer een pagina

Stoppen met sporten is niet gelukt

door | 9 november 2018 | Personal trainer

Welkom!

 

Sporten met een blessure. Ook wel irritante kwaaltjes genoemd. Ik heb er een tijd last van gehad. Van het ene viel ik in het andere. Het begon met mijn scheenbeen die steeds pijnlijk werd. Dat werd minder en toen begon het met mijn rug en schouder. Door onder andere deze kwaaltjes en ook het sporten zat zijn, wilde ik stoppen met sporten.

Kwaaltjes
Door alles leer ik mijn lichaam wel steeds beter kennen. Ik wist niet dat mijn scheenbeen pijn kon doen. Ik kon alles doen, alleen met lopen schoot het er steeds in. Het was zeer pijnlijk. Van de tram naar werk lopen is 7 minuten. Een paar keer duurde het minimaal een kwartier, omdat ik steeds moest stoppen door de pijn. Ik werd er gek van. Zo nu en dan trekt het nog een beetje in mijn scheenbeen. Het is nooit meer zo pijnlijk geworden!
Daarna begon mijn rug te zeuren. Die bleek goed vast te zitten. Ik hoefde maar iets te doen en ik had pijn. Of de verzuring zat in mijn spieren en die wilde niet weg. Mijn onderrug werd door de verzuring heel hard. Alleen mijn linker schouder bleef het langste zeuren. Soms voelde ik het in mijn nek en dan trok het naar mijn schouder en zo ging het steeds heen en weer. Bepaalde bewegingen waren zeer pijnlijk. Het afgelopen jaar heb ik veel gebruik mogen maken van mijn zorgverzekering door steeds naar de fysiotherapeut te gaan. Ondanks dat de fysiotherapeut mij pijn deed, heb ik ook met haar kunnen lachen.

Stoppen met sporten is niet gelukt
Door alle kwaaltjes en niet altijd even lekker in mijn vel zitten zorgde er voor dat ik wilde stoppen met sporten. Op een gegeven moment was ik zo ver dat ik mij abonnement wilde opzeggen. Ik was er van overtuigd dat stoppen goed was en toen kwam het besef dat ik dit aan Mark (Personal Trainer) moest vertellen. Ik wilde dat bij een personal training doen. Ik had meerdere malen bedacht hoe ik het ging zeggen en op welk moment. Aan het begin van de training leek mij niet handig. Ik had geen zin in een preek van een uur. Ook dat ging door mijn hoofd, want ik wist zeker dat Mark het mij moeilijk zou maken. Hij geeft niet snel op en zou er alles aan doen om mij niet te laten stoppen. Het leek mij daarom het beste om het ergens aan het einde van de training te zeggen. Op weg naar de sportschool ging alles door mijn hoofd.

Ik loop de fitness ruimte in en zie Mark. De warming-up begint altijd op de crosstrainer. En toen gebeurde er iets waar ik totaal geen rekening mee had gehouden. Mark is altijd vrolijk en positief en zo ook die dag. Terwijl ik op de crosstrainer stond zei hij iets dat bij mij insloeg als een bom. Het was heel simpel en hij heeft eerder iets in die trant gezegd. Dit keer zei hij het anders. En wat hij zei laat ik even in het midden. Ik denk niet eens dat Mark weet dat dit die dag gebeurde en wat ik van plan was. Op dat moment keek ik hem volgens mij heel verbaasd aan. Het enige wat ik (nette versie) dacht was: “Wat doe je mij aan? Ik wil stoppen met sporten en nu zeg je dit? Van alle dagen kies vandaag uit om dit te zeggen?”. Die 5 minuten op de crosstrainer hebben nog nooit zo lang geduurd. Heel de training was ik geestelijk van slag. Daardoor heb ik niet gezegd dat ik wilde stoppen met sporten. Door wat hij zei kon ik ook niet stoppen met sporten. Uiteindelijk heeft die training, op 12 oktober 2018, er voor gezorgd dat ik volledig uit mijn sport dip kwam. 

Op die dag was ik echt niet blij met Mark. Hij veegde met een zin mijn plannen van tafel. In de loop van de dag (en het weekend) kwam het besef dat het eigenlijk het beste was wat mij was overkomen. Nu ik terugkijk ben ik dankbaar voor wat Mark zei en dat alles zo gelopen is. Het sporten vind ik weer leuk. Het voelt niet meer als moeten. Het is weer iets wat ik wil doen. En dat voelt een heel stuk beter!

Liefs,
Sandra

Follow by Email
Facebook
Google+
Twitter
Instagram

Volg mij op Facebook

Volg mij op Instagram