Selecteer een pagina

Welkom!

Afvallen gaat met vallen en opstaan. Zo gaat het goed en zo gaat het mis. Bij mij ging het even goed mis! Waarom? Op dit moment heb ik geen idee.

Het eten is en blijft een probleem. Steeds als ik denk dat ik het gevoel heb dat ik er grip op begin te krijgen, is er iets waardoor ik terug val in mijn oude gedrag. Snoep, koek, chocolade, vet eten… Wat maakt niet uit en de hoeveelheid doet er niet toe.

Ik moet het eten en het is net of ze mij roepen. Tegelijkertijd heb ik een stemmetje die zegt dat het niet goed is. Dat ik het moet laten liggen en voor iets gezonds moet gaan als ik echt trek heb. Toch schakel ik dat goede stemmetje uit. De drang om het te nemen is te groot en wint. Ik wil niet meer dat het slechte stemmetje wint. Het is een vorm zelf sabotage/zelf bedrog.

Met anderen is het afspraak = afspraak, maar met mezelf is dat niet zo. Ik neem mezelf voor om bijvoorbeeld een salade te  eten. Alle ingrediënten heb ik in huis en toch eet ik het niet. Ik wil dan iets wat slecht is. Het kan zelfs zijn dat mijn avondeten uit een reep chocolade of een zak chips bestaat. Het is niet zo dat ik daarna nog een maaltijd ga nemen. Later in de avond heb ik natuurlijk weer trek. Dan neem ik wel een botherham of een schaaltje kwark met wat fruit.

De volgende ochtend pak ik de draad weer op. Het gaat bij mij vanaf het avondeten mis. Het is gelukkig niet elke avond dat het mis gaat. Er zijn dagen dat het goed gaat en dan ben ik trots op mezelf. Ik weet heel goed dat het afvallen met vallen en opstaan gaat. De momenten dat ik “val” komen vaker voor en dat is een slecht teken.

Misschien moet ik het zien als een soort van fase. Iets waar ik doorheen moet om er uiteindelijk sterker uit te komen. Zo voelt het (nog) niet. Het voelt niet goed dat het weer vaker mis gaat. Ik wil van dit gevoel af. Hoeweet ik nog niet!

Groetjes,
Sandra